Strony

Wyszukiwarka witryny

środa, 12 grudnia 2012

„Z kart historii Lądka Zdroju - uzdrowiska w Kotlinie Kłodzkiej…”


Lądek Zdrój to miasto i uzdrowisko położone w Kotlinie Kłodzkiej, nad rzeką Białą Lądecką. Leży też pomiędzy Krowiarkami w Masywie Śnieżnika a Górami Złotymi.

Początki Lądka nie są dokładnie znane, podobno już w XI wieku wykorzystywano tu lecznicze źródła. Z pewnością jednak w XIII wieku już z nich korzystano. Świadczy to o tym, że Lądek Zdrój jest jednym z najstarszych uzdrowisk dolnośląskich.

 W rynku...


 Choinka w rynku, 10 grudnia 2012:)
 Kolumna ze św. Trójcą


 Kamienice w rynku
 Ratusz...
 Rzeka Biała Lądecka

 Stary kamienny most ze św. Janem Nepomucenem
 Ruina kościoła ewangelickiego

 Dom Zdrojowy "Wojciech"
 Pijalnia Wód Mineralnych

 Most ze św. Janem
 Kamienica Michała Klahra
 Kościół NMP
 Wnętrze kościoła NMP

Zakłada się, że mogła istnieć tu pierwotnie osada słowiańska, wiadomo, że miasto Lądek Zdrój zaistniało w XIII wieku. W 1325 roku Lądek jest wymieniany jako miasto królewskie. 

W średniowieczu przez miasto szedł szlak handlowy zwany Solną Drogą, prowadzący z Czech do Krakowa przez Kłodzko. Lądek należał też do państewka karpieńskiego, którego siedzibą był zamek Karpień, położony w górach, nad Lądkiem, za Trojakiem. Jego ruiny możemy podziwiać do dziś…

W czasie wojen husyckich, na pocz. XV wieku, nieumocniony Lądek został dwukrotnie zdobyty przez husytów. W 1443 r. zniszczono zamek Karpień i państwo karpieńskie przestało istnieć. Kolejne dwa nieszczęścia dotknęły w XV wieku Lądek, najpierw zaraza, a niedługo potem powódź.

Na koniec XVI w. datuje się właściwy rozwój zdroju.
Już wcześniej, bo na pocz. XVI w. ujęto wody źródła, a także zbudowano nieopodal kaplicę św. Jerzego. Na pocz. XVII wieku Lądek był znanym i liczącym się uzdrowiskiem.

W czasie wojny trzydziestoletniej Lądek ponownie został zniszczony. W 1641 roku miasto strawił kolejny pożar. Część zdroju po wojnie została odsprzedana w prywatne ręce. Zaczęto odkrywać nowe lecznicze źródła. W 1678 zbudowano Dom Zdrojowy „Wojciech”. Istniały wtedy dwa konkurujące ze sobą uzdrowiska: miejskie ze źródłem „Jerzy”, zwane Starym Zdrojem i prywatne zwane Nowym Zdrojem. Dopiero w 1736 roku miasto odkupiło prywatną część uzdrowiska, łącząc oba w jedną całość. W 1739 roku wybuchł w części miejskiej kolejny pożar, a domy, które wybudowano w Rynku i jego okolicy potem, możemy oglądać do dziś.

W 1789 r. powstał park zdrojowy i nowe łazienki parowe. W 1790 roku bawił w Lądku niemiecki poeta Johann Wolfgang Goethe i Fryderyk Wilhelm III, a wkrótce także przyszły prezydent Stanów Zjednoczonych – L.Z. John Quincy Adams.

W XIX w. nastąpił niespodziewany i nadzwyczajny rozkwit uzdrowiska i wzrosła jeszcze bardziej popularność Lądka Zdroju. Miejscowość uchodziła za ekskluzywny kurort.

Obecnie Lądek jest popularnym uzdrowiskiem, w którym są leczone przede wszystkim schorzenia reumatyczne, neurologiczne i ortopedyczne. W zakładzie przyrodoleczniczym „Wojciech”, są ujęcia wód leczniczych, ozdobione marmurowymi misami i neobarokowym, ciekawym wystrojem…

W rynku znajdziemy zabytkowe, małe kamieniczki barokowe. Jest też pręgierz pochodzący ze średniowiecza i barokowa, kamienna kolumna zwieńczona figurą św. Trójcy (1739-41) wraz z bocznymi figurami świętych, wykonana przez Michała Klahra.

Po środku rynku stoi zabytkowy ratusz, który pochodzi z 1872 roku. Warto dodać, że pierwszy ratusz był wzmiankowany już w 1357 roku.

Nieopodal rynku stoi kościół NMP z XV wieku, przebudowany później w stylu barokowym. Wewnątrz znajduje się ciekawe późnobarokowe wyposażenie, z drewnianym ołtarzem głównym, autorstwa słynnego miejscowego rzeźbiarza - Michała Klahra. Również boczne figury pochodzą spod dłuta tego artysty. Są to: św. Józef i Maryja, Józef z Dzieciątkiem, św. Jan Chrzciciel i inne.

Przy rynku jest też ruina kościoła ewangelickiego pw. św. Salwatora.

Kamienica w rynku z Galerią Muzealną poświęconą rzeźbiarzowi doby baroku – Michałowi Klahrowi Starszemu, który był autorem mnogiej liczby rzeźb znajdujących się w różnych miastach oraz zakątkach Kotliny Kłodzkiej. Michal Klahr Starszy mieszkał właśnie w tej kamienicy.

Michał Klahr Starszy (1693-1742) – urodzony we wsi Bielice. Rzeźbiarz i przedstawiciel śląskiego baroku. Istnieje legenda opowiadająca o tym jak pewien jezuita odkrył talent w Michale. Jezuita ten ujrzał Michała jak rzeźbił figurki do szopki bożonarodzeniowej, po czym namówił jego rodziców aby oddali go do szkoły prowadzonej przez jezuitów w Kłodzku. Tak się zaczęła jego kariera. Klahr tworzył i mieszkał w Lądku Zdroju, miał żonę i pięcioro dzieci.

Michał Ignacy Klahr Młodszy – (1727 – 1807), syn Michała Klahra Starszego, kontynuator jego dzieła; autor rzeźb i obrazów w kościołach Kotliny Kłodzkiej.

Ania.

Źródło - Słownik geografii turystycznej Sudetów. 





2 komentarze:

Jacek Kw. pisze...

Bardzo ładnie wyszły zdjęcia pokazujące Lądek zimą. :-)
Ja Lądek bardzo lubię i to nie tylko z powodu pięknego otoczenia. Samo miasteczko jest warte zainteresowania. Bardzo ładnie je zaprezentowałaś. :-)

Ania27 pisze...

Dzięki:) Lądek, a zwłaszcza ryneczek i jego bliskie okolice, zimą przypominają małe, ciche miasteczko położone zupełnie na krańcu świata, I rzeczywiście bardzo ładnie się prezentuje w śnieżnej szacie:) Pozdrawiam, Ania:)