Strony

Wyszukiwarka witryny

środa, 29 lutego 2012

"Kamień Pomorski i jego zabytki"

Kościół pw. św. Mikołaja





Dawna fosa...


Brama Wolińska




Ratusz w Kamieniu Pomorskim


Posąg Światowita na nabrzeżu...


Molo...




Most na Wyspę Chrząszczewską...




Na molo...





Katedra...


Konkatedra Najświętszej Marii Panny, św. Jana Chrzciciela i św. Faustyna w Kamieniu Pomorskim. Katedrę ufundował w 1176 książę pomorski Kazimierz I. Początkowo świątynia była budowana zatem w stylu romańskim (z tego okresu pochodzą: prezbiterium, portal z tympanonem przedstawiającym Adorację Baranka). W XIV w. kontynuowano budowę w stylu gotyckim (skarbiec, krużganki, malowidła w prezbiterium, korpus, wieżę ceglaną, ustawiono ołtarze, stalle, chrzcielnicę i wielki krucyfiks mistyczny). Budowę katedry ukończono pod koniec XV wieku. Wtedy umieszczono w katedrze nowe organy i dobudowano kapitularz.
Od 1535 roku katedra znalazła się w rękach luteranów i pozostała w nich aż do 1945 roku.
Niestety w czasie wojny trzydziestoletniej wnętrze katedry zostało zniszczone, i niedługo świątynia otrzymała nowe, barokowe wyposażenie i organy. W 1972 roku ustanowiono ją konkatedrą rzymskokatolickiej diecezji szczecińsko-kamieńskiej, w 1992 roku przekształcono w archidiecezję.


Wzgórze, na którym dziś stoi kościół pw. św. Mikołaja, w średniowieczu nazywane było „Żalnik”; już wtedy stał tu ceglano-kamienny kościół cmentarny, który z czasem stał się kościołem filialnym katedry w Kamieniu Pomorskim. Był dostępny dla rybaków, żeglarzy, czyli ludności z przedmieścia, (którzy nie mieli wstępu na mszę w katedrze). W XVI w. zaczęto odprawiać tu nabożeństwa luterańskie. W XVII wieku do bryły kościoła dobudowano wieżę, kruchtę i zakrystię. Po II wojnie światowej kościół zamknięto, a później utworzono w nim muzeum. Dopiero w 1994 roku kościół został otwarty dla wiernych, jest to dziś rzymskokatolicki kościół filialny parafii katedralnej.


Kościółek znajduje się w parku miejskim, na niewielkim wzgórzu; warto dodać, że hełm wieży jest pokryty dachówką w kształcie rybiej łuski. Wnętrze jest skromne, dawne, zabytkowe zaginęło po wojnie.


Brama Wolińska czyli gotycka brama miejska z XIV wieku, obecnie mieści się w niej Muzeum Kamieni. W muzeum możemy oglądać dziś niezwykle ciekawe okazy pochodzące z prehistorii bądź kosmosu. Są tam: gniazdo jaj dinozaura kaczodziobego, skamieniałe kości prehistorycznych zwierząt, w tym kompletny szkielet dinozaura Deinonychusa oraz ametysty i meteoryt Gibeon.
Brama Wolińska jest jedyną z ośmiu niezachowanych bram miejskich. Na szczycie jest też taras widokowy, z którego widać cały Zalew Kamieński i Wyspę Chrząszczewską oraz Kamień Królewski obok niej, od którego pochodzi nazwa miasta.


Kamień Królewski to granitowy głaz narzutowy o wysokości 3,5 m i obwodzie 20 m. Został on przyniesiony przez lądolód ze Szwecji. Znajduje się on na wodach Zalewu Kamieńskiego i jest pomnikiem przyrody nieożywionej.


Kamienia dotyczą legendy, jedna z nich mówi o powstaniu głazu: gdy wielka ropucha dawno temu nie dawała spokoju mieszkańcom zalewu, słowiański bóg Trzygłów cisnął w nią piorunem i zamienił ją w głaz.

Druga legenda mówi o tym jak kamień dał nazwę miastu:
Po zajęciu Pomorza w 1121 roku, Bolesław Krzywousty przyjmował defiladę żeglarzy stojąc na tym „królewskim głazie”. Stąd wzięła się nazwa miasta. Warto dodać, że kamień był dawniej trzy razy większy, dopóki nie zaczęto w wiekach późniejszych pobierać z niego budulca.


Ania.

Źródło: Wikipedia

"Kościół romański w Starym Zamku, koło Sobótki"



Kościól w Starym Zamku





Obok rynny, jest ukryty romański lew...


Portal z tympanonem: z lewej Matka Boska,

z prawej św. Stanisław


Lew z prawej strony portalu...
Lew z lewej strony portalu...


Kolumny...







Lew romański w zewnętrznej ścianie kościoła...



Stary Zamek to wieś, położona około 20-25 km na południowy-zachód od Wrocławia, nieopodal Sobótki. Pierwsza pisemna wzmianka o wsi pochodzi z 1373 roku. Jednak we wsi jest starszy kościół romański z II poł. XIII wieku. Kościół pw. św. Stanisława, został zbudowany z kamienia, jest też otoczony kamiennym murem.

Św. Stanisław, biskup i męczennik (1030 – 1079)– Stanisław ze Szczepanowa, został biskupem krakowskim, dzięki księciu a potem królowi Polski Bolesławowi II Szczodremu (Śmiałemu). Szybko doszło do konfliktu pomiędzy nimi, gdyż św. Stanisław najprawdopodobniej (wg kroniki Galla Anonima) upominał króla na temat złego traktowania przez niego swych poddanych; po czym został skazany przez króla na obcięcie członków, czyli rąk i nóg. Bardzo szybko rozwinął się kult św. Stanisława w Polsce, którego zabójstwo uznano powszechnie, wśród ludu, za czyn świętokradczy. Św. Stanisław został kanonizowany 8 września 1253 roku.

Wewnątrz zachowało się wiele cennych zabytków; tuż przy wejściu, w kruchcie jest romański portal z dwustronnym tympanonem, na którym od strony zewnętrznej (od wejścia) są płaskorzeźby przedstawiające Matkę Boską i św. Stanisława. Po wewnętrznej stronie drzwi, na tympanonie widnieją płaskorzeźby przedstawiające sceny gloryfikujące św. Stanisława. Na dole portalu, w kruchcie są dwie romańskie rzeźby lwów z granitu. Trzecia taka sama rzeźba jest wmurowana w zewnętrzny mur kościoła (kruchty).

Wewnątrz są też dwie drewniane rzeźby z XV w., przedstawiające św. Stanisława i św. Wacława oraz gotyckie sakramentarium. W kościele są także płyty nagrobne (epitafia).

Podobno, gdzieś w ścianie zewnętrznej kościoła jest wmurowany blok kamienny ze znakiem solarnym X, zapewne został wtórnie użyty do budowy kościoła.



Ania.

poniedziałek, 27 lutego 2012

"Na świdnickim rynku"

Atlas...

Fontanna z Atlasem, autorstwa Leonharda Webera, z 1716 roku.

Wejście do Muzeum Dawnego Kupiectwa...



Balkon nad wejściem, z herbem miasta Świdnica...


Herb Świdnicy...


Figura św. Floriana w narożu ratusza


Portal z herbem Świdnicy,

nad wejściem do Piwnicy Ratuszowej


Herb...


Na szczycie wieżyczki jednej z kamienic (na rogu Rynku i ul. Grodzkiej),

jest figurka przedstawiająca mitycznego boga Merkurego...



Fragment kolumny Św. Trójcy
z 1693 roku, wykonanej z czerwonego piaskowca.



Fragment nowej wieży ratusza...


Nowa wieża ratusza w budowie, 26 lutego 2012 roku


Fragment fontanny z Neptunem...




Fontanna z Neptunem –

jest jedną z czterech fontann na świdnickim rynku,

pochodzi z 1732 roku, a jej autorem jest Leonhard Weber.







Plac budowy zimą 2012 roku...


Budowa wieży ratusza w lecie 2011 roku



Rzeźba przedstawiająca Marię Kunic,
astronomkę ze Świdnicy.

Herb miasta Świdnica składa się z czterech pól, na których są: dwie korony, dzik i gryf. Herb pod taką postacią był używany od 1501 do 1966 roku. Od 1966 roku do 1999 roku w herbie miasta był tylko czerwony gryf na jednym polu. W 1999 roku przywrócono stary, poczwórny herb.

Symbolika poczwórnego herbu: gryf symbolizuje dzielność rycerską; dzik męskość i odwagę, a korona władzę i zwycięstwo.

Źródło Wikipedia.


Ania.